‘Verwarde mensen steeds verwarder’

‘Verwarde mensen steeds verwarder’

Na soms wel weken of maanden wachten, krijg je eindelijk de juiste hulp die geschikt is voor jou. Toch kan het zijn dat je na een tijdje andere hulp verlangt van degene die jou gaat begeleiden. Dat kan zijn ontstaan door plotselinge veranderingen in je leven. Uit onderzoek van onder andere het Trimbos-instituut blijkt dat deze crisis zorgt dat veel cliënten een andere zorgvraag krijgen.

Op het moment dat iemand met een psychische klacht worstelt, kan hij terecht bij de huisarts. Daarna wordt hij doorverwezen naar een hulporganisatie vanuit de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning). Er wordt gezocht naar een organisatie die bij diegene past. Als deze persoon de wachtrij is doorgekomen, dan komt er een teamleider van de aansluitende organisatie.

Die stelt samen met hem of haar de zorgvraag op. Dat is de zorgbehoefte van een cliënt. Die zorgvraag is opgesteld uit verschillende doelen. Aan die doelen wordt gewerkt door de cliënt en de zorgverlener. Bij ambulante zorg is het doel om door middel van begeleiding, mensen met psychische klachten te helpen deze doelen te behalen, waardoor deze zorg uiteindelijk niet meer nodig is.

“Dat is een proces dat jaren kan duren”

Verandering in zorgland 

De uitbraak van het coronavirus en veranderingen zoals het verlies van mensen hun vaste structuur, was voor de starter een harde klap. Uit onderzoek van het Trimbos-instituut blijkt dat mensen in de leeftijd van 25 tot 35 jaar het meest last hebben van psychische klachten. Dan gaat het voor een groot deel om depressie. Deze groep moet nu omgaan met een tijd van constante onzekerheid.

Deze crisis heeft op een groot deel van de mensen in ons land een grote invloed op het mentaal gestel. Uit het onderzoek blijkt dat mensen die al psychische zorg kregen het met hun eigen problemen nu nog moeilijker hebben. Dit heeft invloed op de eerder benoemde zorgbehoefte van deze mensen. 

Psycholoog Gijs Coppens zegt in een interview met Trouw dat ieder mens anders reageert op deze situatie. “Een zorgvraag is al heel complex, omdat ieder mens met psychische klachten al anders is,” vertelt Laura Gorter, ambulant zorgverlener. Zij vertelt dat de coronacrisis sommige cliënten met een zorgvraag heeft geholpen, maar bij anderen een tegengesteld effect heeft. “Ik denk dat mensen die al verward zijn, zijn misschien nog verwarder geworden.”

Anderzijds positief

Niet bij iedereen is de nodige zorg ernstiger geworden. Net afgestudeerde twintiger Laura heeft sinds anderhalf jaar begeleiding. Zij merkt dat ze juist minder naar zorg vraagt. “Door de uitbraak van het virus viel er een grote last van mijn schouders en merkte ik dat ik minder mijn hulpverlener nodig had. Dus voelde ik minder vaak de drang om contact op te nemen.”

Hoogleraar geestelijk gezondheidszorg Giel Hutschemaekers is het hier mee eens. Het aantal mensen dat hulp zoekt bij de GGZ neemt volgens hem fors af. “Door de coronacrisis zit je meer thuis, is er minder dat je afleidt en ga je allerlei dingen voelen die je anders niet voelt of waar je niet aan durft toe te geven. Daarom is de vraag naar zorg momenteel laag.”

Iedere cliënt in Nederland zal een verandering gaan merken in zijn of haar leven en uiteindelijk ook in de zorg die deze persoon nodig heeft. Dat kan dus positief uitpakken, maar ook negatief. De verdere gevolgen hiervan zijn nog niet duidelijk. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Volg ons